nieuws uit NO-Overijssel

Terug naar normaal

In de jaren rond de Tweede Wereldoorlog zijn heel wat nieuwe sportverenigingen opgericht. Niet zelden met afkortingen in de naam die verwezen naar samen, eendracht of zelfs beide, zoals SES uit Langenboom in Noord-Brabant: Steeds Eendrachtig Samenwerken.

In tijden van nood probeert men zich vast te klampen aan de ander, het liefst aan een groep. Dat probeert men ons nu, in de tijd van de coronacrisis, met man en macht duidelijk te maken. Samen houden we corona eronder, samen moeten we volhouden, samen moeten we het kwaad bevechten. We zijn helden. Allemaal. De mensen in de zorg, de vakkenvullers, de winkeliers, de onderwijzers, politie, vervoerders, samen houden we Nederland in leven.
Alleen begint velen dat ‘samen’ de keel uit te hangen.

De angst zit er bij sommigen nog wel in. Waar het tot voor kort de gewoonte was om iedereen te groeten, lopend of op de fiets, zie je dat dit minder is geworden. Er zijn er die je zelfs niet durven aan te kijken, alsof blikken echt kunnen doden. Maar de meeste mensen zijn het binnen blijven nu wel zat, zodat je steeds meer scheuren ziet in de verdedigingsmuur tegen het coronavirus. Afstand houden wil nog wel, maar thuis zitten, geen bezoek ontvangen of zelf niet op bezoek gaan, dat wordt steeds meer een bezoeking.

Iedereen snakt naar normale tijden, back to normal: naar familie, vrienden, voetbal, uit eten, de kapper, maar dat zit er voorlopig niet in.

Je kunt het wel zoveel mogelijk proberen. Met allerlei aanpassingen. Zoals de gemeenteraad van Hardenberg deed, door digitaal te vergaderen. De eerste keer met hindernissen, maar in de herkansing liep het al veel beter.

Nog niet naar ieders wens trouwens, want de mensen in Sibculo wachten nog op vervolgstappen, na hun smeekbede om woningen voor jonge gezinnen. Een vreemd en langdurig verhaal. Eerst wilde de gemeente bouwen aan de gemeenteweg, maar riep een groep inwoners om woningen op het vroegere kloosterterrein. En nu besloten is te bouwen op het kloosterterrein, klinkt de roep om kavels gereed te maken aan de gemeenteweg. Hoe nu verder? Laat de gemeente nog iets van zich horen?

Waarover het ook stil blijft is de viering van 75 jaar bevrijding. Misschien wel logisch, want er heeft nog niks over in de kranten gestaan, en dus zijn de politieke partijen ook nog niet op het idee gebracht daarover vragen te stellen aan B&W. Maar een dezer dagen wordt wel duidelijk, dat buurgemeente Twenterand heeft besloten de viering 75 jaar vrijheid Twenterand te verschuiven naar de periode april-mei 2021. En dat niet alleen: het gebeurt met het behoud van de toegezegde financiële bijdragen. Er is veel werk verzet om van die viering iets bijzonders te maken en het zou zonde zijn dat alles voor niks was.

Maar wat gaat Hardenberg doen? Wordt het voorbeeld van Twenterand gevolgd? Een besluit hierover nemen vindt misschien niet iedereen passend in deze coronatijd, maar het hoort wel bij het langzamerhand weer op gang brengen van het normale leven. Als je ambtenaren aan het werk kunt zetten om een verdwenen schoenmakershuisje nieuw leven in te blazen, kun je ze ook wel een grootse herdenking in 2021 laten voorbereiden. Want of je nou 75 jaar vrijheid viert of 76 jaar, in wezen maakt dat niet zoveel uit. Het gaat om de intentie. En die is niet opeens verdwenen of veranderd.

Als podcast: https://bit.ly/2Yr33XW