nieuws uit NO-Overijssel

Traditie

Het was een traditie, werd een week of twee geleden verteld tijdens de uitvaart van mijn 93-jarige tante: op de feestelijke laatste dag van de lagere school moesten de kinderen er piekfijn uitzien. En als dat financieel eigenlijk niet kon werd er een baantje bijgenomen, want de zoons en dochters moesten ‘goed in de kleren zitten’. Tegenwoordig lopen ze feestelijk rond met gaten in broeken en zorgvuldig aangebrachte namaak verfvlekken op jasjes. De traditie is verlaten, de kinderen bepalen zelf wat ze aantrekken.

Ooit was palingtrekken een traditie in Nederland, net als katknuppelen, maar die tradities zijn verdwenen omdat men het steeds meer dierenkwelling vond. Zwientie tikken zou daar ook bij kunnen horen en inderdaad, ook die traditie is vrijwel overal verdwenen, op enkele plekken in de verre binnenlanden van onze provincie na.

Tradities worden gemaakt en verdwijnen langzamerhand ook weer. Ook die van het uiterlijk van Zwarte Piet, op veel plaatsen in ons land. Behalve in Hardenberg.
Bij de intocht zag je nog de traditionele Piet: kroeshaar, pikzwart, felrode lippen en goudkleurige oorringen. Zoals in de boeken van Sjors en Sjimmie of Oki en Doki bij de negers.

Terwijl Hardenberg zich presenteert als inclusief en zeer toegankelijk, met voetballers van HHC die een minuut staken om een statement tegen racisme te maken en supporters die posters hoog houden met de tekst stop racism (waarom dat dan weer in het Engels moet is mij een raadsel, het Nederlandse woord racisme laat aan duidelijkheid niets te wensen over).

Zwarte Piet is ooit door een schrijver ten tonele gevoerd en kan dus ook weer verdwijnen. Of, om de traditie aan te passen: gebruik alleen nog maar roetveegpieten (past uitstekend bij het schoorsteenverhaal) en blijf hem gewoon Zwarte Piet noemen. Kinderen zullen dat erg snel oppikken en binnen een jaar of drie weet men niet beter.

Hardenberg kan laten zien dat ze hier begrijpen dat sommigen last hebben van Zwarte Piet, uitgescholden worden, gepest worden. Niet langzamerhand aanpassen, maar resoluut, vanaf volgend jaar. Hardenberg: de traditie van gewoon doén.