nieuws uit NO-Overijssel

Zo de wind waait…

In het zuidelijk deel van de gemeente Hardenberg heet blijkbaar iedereen die betrokken is bij besluiten van de gemeenteraad Botter of Bakhuis.

Dinsdagavond kwamen beide namen weer volop voorbij toen Kloosterhaar en Sibculo onderwerp van gesprek waren: mevrouw Botter uit Sibculo namens omwonenden van het kloosterterrein, mevrouw Bakhuis als potentiële bewoner van dat kloosterterrein en mevrouw Bakhuis-Botter als verklaard tegenstander van windmolens in haar woonomgeving.

Om met die laatste te beginnen: zij heeft het slim aangepakt. Niet alleen maar de hakken in het zand zetten en roepen dat je geen windmolens wilt zien, maar aangeven dat je mee wilt denken, alternatieven aanbiedt, je hand uitsteken. De gemeenteraad is daar zeer gevoelig voor, angstig als ze is om stemmen te verliezen en beschuldigd te worden van ondemocratisch handelen.

Dat stemmenverlies moet trouwens eerst nog maar eens bewezen worden. OpKoers had in het verkiezingsprogramma o.a. staan: onderzoeken hoe betaald parkeren afgeschaft kan worden (niet óf!) en ‘wij zijn tegen hoge windmolens in het landschap’. Nu zit de partij in de gemeenteregering en moet er zoveel water bij de wijn worden gedaan dat je zelfs niet meer kunt spreken van ‘beter een half ei dan een lege dop’, maar van ‘beter een paar druppels dooier dan niks’. Of de kiezers zich dat over twee jaar nog herinneren is maar de vraag.

Dat praten over ondemocratisch handelen is trouwens ook een mooie. Dat wordt door insprekers vaak uit de kast gehaald om de raadsleden duidelijk te maken, dat wanneer ze niet besluiten zoals die inspreker wenst, ze niet democratisch bezig zijn. Want je moet naar je burgers luisteren, nietwaar. Dat de raad dan niet luistert naar die 60.999 anderen vergeten ze gemakshalve maar.

Waar mevrouw Bakhuis-Botter de fout inging was, dat ze zei dat de bewoners niet alleen inspraak willen maar ook zeggenschap. Dat zou een mooie boel worden, als de inwoners van een gemeente ook zeggenschap krijgen. We hebben geen directe democratie zoals bij de oude Grieken, maar representatieve democratie, dat wil zeggen dat we mensen kiezen die ons vertegenwoordigen. De gemeenteraad heeft dus de zeggenschap en niet een paar buurtbewoners die iets wel of niet willen.

Een andere Botter was Gertie uit Sibculo. Namens buurtbewoners sprak ze zich uit tegen het massaal kappen van bomen op het kloosterterrein, tegen de bouw van woningen voor (vooral) ‘ouderen met centen’ en tegen de stilte rond de bouwmogelijkheden aan de Gemeenteweg, waar jongeren, starters, zelfbouwers aan de slag kunnen. Die groep trekt weg en het dorp loopt langzaam leeg. Slecht voor scholen en verenigingen.

Precies vier jaar geleden, in maart 2016, stond ook woningbouw in Sibculo op het programma. Er was nog maar 1 bouwkavel over zodat er een nieuw bouwterrein moest worden aangewezen. Sinds 2008 waren er al gesprekken over bouwen op het kloosterterrein, maar die onderhandelingen verliepen stroef. Te stroef, vonden B&W, zodat gekozen werd voor bouwplan Voor de Akkers aan de Gemeenteweg. Hele volksstammen op de publieke tribune, beschuldigingen aan het adres van B&W dat het college koos voor het geld, dat ambtenaren verslagen hadden achtergehouden etc. Er moest gebouw worden op het kloosterterrein!
Uiteindelijk koos de raad voor de kool en de geit: onderzoek of jonge bouwers aan de Gemeenteweg kunnen bouwen en ouderen op het kloosterterrein. Dat kon niet, zodat de stem van het opstandige volk de doorslag gaf, dus bouwen op het kloosterterrein.
En nu zie je de omgekeerde beweging: bouw niet op het kloosterterrein maar aan de Gemeenteweg.

Het zou aardig zijn als de raad wat minder met alle winden zou meewaaien. Luisteren, op je laten inwerken, zelf eens een keer op onderzoek uitgaan en daarna je eigen boerenverstand gebruiken. Moet kunnen, dunkt mij.